Wat het bos je leert over herstel
Als kind speelde ik het liefst buiten. Ik was mijn eigen reisleider, ging mijn ingevingen achterna en maakte complete ontdekkingstochten. Ik wilde toen al de wereld redden, vooral de natuur. Inmiddels weet ik iets wat ik als kind nog niet wist: de natuur herstelt zichzelf als ze de ruimte krijgt.
En bij mensen werkt dat precies hetzelfde.
Het bos heeft geen haast
Kijk eens goed als je door het bos loopt. Een boom die is omgewaaid, ligt er niet voor niets. Er groeit mos op, er wonen kevers in, er schieten jonge boompjes omheen op in het licht dat ineens vrijkomt. Niemand heeft dat geregeld. Het gebeurt gewoon, op zijn eigen tempo.
Het bos rent niet. Het bloeit in de lente en laat in de herfst zijn bladeren los. In de winter lijkt er niets te gebeuren, maar onder de grond gaat het leven door. Rust hoort er gewoon bij. Zonder rust geen nieuwe groei.
Wij vergeten het vaak
Bij onszelf vinden we dat een stuk lastiger. We willen het liefst altijd doorgaan. Altijd productief, altijd bereikbaar, altijd een volgende taak. Even niets doen voelt al snel als tijd verspillen.
Toch is je lichaam erop gemaakt om zichzelf te helen. Het is nooit de pleister die een wondje heelt, maar je eigen lichaam. Alleen heeft het daar rust voor nodig. Net als het bos.
Ik ben trouwens erg goed in niets doen. Dat zeg ik met een glimlach, maar ik meen het ook. Soms kun je beter even niets doen om troebel water weer helder te krijgen. Laat je een glas modderig water rustig staan, dan zakt het zand vanzelf naar de bodem. Ga je erin roeren, dan blijft het troebel.
Ruimte maken voor herstel
Hoe geef je jezelf die ruimte? Een paar ideeën uit het bos:
- Ga naar buiten zonder doel. Geen stappenteller, geen route die je moet halen. Gewoon lopen en kijken wat je tegenkomt.
- Laat iets los. Zoals een boom in de herfst zijn bladeren loslaat. Welke afspraak, gewoonte of gedachte mag er even af?
- Neem je eigen seizoen serieus. Je hoeft niet altijd in bloei te staan. Een rustige periode is geen stilstand.
- Kijk naar de kleine dingen. Een spin die een web maakt, licht dat door de bladeren valt. Het brengt je uit je hoofd en terug in het moment.
Mountainbiken in het bos is trouwens ook een aanrader. Door al die bochten en heuveltjes stap je vanzelf even uit je hoofd.
Rust en balans
Daar komt het in mijn werk vaak op neer: wat nodig is, is rust en balans. Geen grote ingreep, maar ruimte. Ruimte om tot jezelf te komen, zodat het herstel dat al in je zit zijn werk kan doen.
Dat kan in een rustige sessie VortexHealing®, waarin je alleen maar hoeft te ontvangen. Of in creatietherapie, als je helderheid zoekt over waar je naartoe wilt. Alle mogelijkheden zie je bij het aanbod. Weet je nog niet wat bij je past? Plan een gratis kennismaking.
Geef jezelf de ruimte, net als het bos, en kijk wat er vanzelf weer gaat groeien.